Posted: 6 Ekim 2013 Pazar by wildceno in
0

ikibinonüçyılınınonuncuayınınaltıncıgünüsaatazönceyiazbirazgeçe
geçmişimi koydum önüme, hatırlıyorum küçükken iyi bir insan olmaktı dürüst doğru bir insan olmaktı arzum işte. ki şimdi sonuç ne oldu hiç bir fikrim yok. ama yaşayamadığım herşeyeden anladığım ve yaşadıklarımdan ettiğim tecrübelerden aklımdan geçen tek sonuç var moruk, bir boka benzemiyor hayat şudurumda.
vasati otuz senenin sonucunda bir bok olmadıysa netice olarak, mutlu edecek beni şuanda, ve neticede elimizde varsa sadece mutsuzluk, kimse bana demesin üç vakte kadar gelecek sana mutluluk. adama demezlermi bunca sene ne halt yiyordun sen. kim verecek geçen senelerin hesabını, geç kalan mutluluk mu, zaten beklemekten berduş olmuş bedenim mi.
ve hasbel kader hayatımdan geçerken hayatıma bir çelme daha takarak, neticede bir tuzu olanların olaydan bihaber yaşayan ve mutsuzlukla -ki bahsettiğim insanın hayatını hapse alıp bırakmayanından, tanışıklığı olmadan yaşayan bu zümrenin eli temizmi gerçekten moruk.
ki söylediklerimden hangisi sonucu değiştirecek be bilader
ve aynıyılınaynıgünündesaattebirazilerlemişken dört duvara olan sohbetim sağ tarafımdaki duvarla devam edecek bir kadehin daha olması ile birlikte.

0 yorum: