Posted: 7 Şubat 2013 Perşembe by wildceno in
0

bazen öyle şeyler yapmak istiyorum ki, kendimi bir kenara bırakıp başka yerlerde başka kişi olarak yapmak istiyorum ama bunları. Sanki yapmazsam benliğim kaybedecek kendini isteklerimin bir bıcak darbesiyle.
bazen aklımda bir kelime beliriveriyor cümleler içinde kullanmak istiyorum, sanki kullanmasam kaybolcak tüm konuşma arzularım.
lakin hepsi aslında bir anlamsız bir anlamsız.
kişiler tanıyorum aslında tanışılmasada hiç fark etmeyeceğim,
lakin aslında buda anlamsız.
eskiden hevesli bir insandım çalışmaya, gezmeye, yemeye düşkündüm.lakin anlamsız.
şimdilerde soğuk bir insanım tıpkı soğuk kış geceleri gibi; donuk ve aynı. şarap kadehini artık kaldırmıyorum masamdam. artık müzik bile dinlemiyorum. hayatımın hiç bir zamnında bırakmadığım müzik dinlemek artık yabancı geliyor bana. zevk vermiyor sanki çok anlamsız. pastel renklere bile razıydım hayatımda, ama sadece griden oluşan bir tabloda kaybettim sanki kendimi ne beyaz var ne siyah. tüm o anlamsız gri noktalardan biriyim artık bende. düşünmeyi bir kenara bıraktığım anda kaybettim tüm hayatımı. lakin çok alakasız ama bir film geldi aklıma ismi yok aklımda; başrol oyuncusu kendi mahallesinde çok ünlü bir genç, bir ara ortalıktan kayboluyor falan sonra geri dönüyor olaylar gelişiyor falan, neyse çok hatırlamıyorum adam renkli görmüyormuş sadece siyah ve beyaz renkleri görüyormuş, (aklına gelirse filmin ismi yaz bana). dersen ki neden anlattın bunu bilmem aklıma yarım geldi işte.... hayatımda böyle aklıma yarım geldiği için belkide bu griliğim


0 yorum: